Stawy rzekome wg definicji WHO (Światowej Organizacji Zdrowia), to brak zrostu pomiędzy odłamami kostnymi po 9 m-cach od złamania, lub brak postępu zrostu kostnego w RTG przez 3 m-ce. Jeżeli do tego powikłane są procesem infekcyjnym to mówimy o stawach rzekomych zakażonych. Jest to bardzo trudne do leczenia powikłanie zrostu, mogące prowadzić do bólu, ograniczonej ruchomości, braku możliwości obciążania kończyny oraz rozwoju zapalenia mogącego prowadzić do infekcji ogólnoustrojowej. Poniżej postaram się opisać przyczyny, powstawanie stawów rzekomych oraz metody ich leczenia.
Urazy i złamania: Najczęstszą przyczyną powstawania stawów rzekomych zakażonych są urazy, zwłaszcza złamania otwarte, które poprzez kontakt kości ze środowiskiem zewnętrznym doprowadzają do jej zakażenia. W przypadku braku stabilizacji w miejscu złamania, może dojść do nieprawidłowego zrostu (zagięcia, nadmierne rotacje) lub braku zrostu kości.
Zakażenia: Infekcje bakteryjne mogą prowadzić do powstania stawów rzekomych zakażonych. Infekcje tkanek otaczających staw rzekomy mogą powodować stan zapalny, który zaburza proces gojenia, ale nie zatrzymuje go.
Choroby metaboliczne: Niektóre choroby, takie jak osteoporoza, osteomalacja, ch. Pageta, zaburzenia hormonalne, ch. Autoimmunologiczne, niedożywienie czy cukrzyca, mogą wpływać na zdolność organizmu do regeneracji tkanek, co sprzyja powstawaniu stawów rzekomych.
Używki: Palenie papierosów, alkohol oraz narkotyki bardzo niekorzystnie wpływają na proces gojenia i zrostu kostnego. Wg literatury światowej palenie papierosów powoduje osłabienie i spowolnienie przebudowy kostnej.
Osoby z stawami rzekomymi zakażonymi mogą doświadczać:
Leczenie stawów rzekomych zakażonych wymaga złożonego podejścia, które może obejmować:
Interwencja Chirurgiczna: Prawie zawsze konieczne jest przeprowadzenie zabiegu operacyjnego, który polega na usunięciu materiału zespalającego kość, zainfekowanych tkanek miękkich, odświeżenie odłamów kostnych (poprzez wycięcie martwych końców stawu rzekomego) stabilizacji odłamów. W przypadku stawów rzekomych zakażonych mogą być wykorzystane materiały kościozastępcze z dodatkiem antybiotyku.
Antybiotykoterapia pooperacyjna: W przypadku zakażeń bakteryjnych kluczowe jest wdrożenie odpowiedniej terapii antybiotykowej, która pomoże zwalczyć infekcję. W pierwszym etapie jest dożylna na oddziale, a po wypisaniu do domu doustna.
Rehabilitacja: Po zakończeniu leczenia chirurgicznego ważna jest rehabilitacja, która ma na celu przywrócenie pełnej funkcji kończyny. Ćwiczenia wzmacniające i terapia manualna mogą być kluczowe w tym procesie.
Monitorowanie Stanu Zapalnego: Regularne kontrole u ortopedy są niezbędne, aby ocenić postępy w leczeniu i zapobiec nawrotowi zakażeń.
Stawy rzekome zakażone stanowią poważne wyzwanie dla ortopedy, wymagając skoordynowanego podejścia w diagnostyce i leczeniu. Wczesna interwencja oraz odpowiednia terapia mogą znacząco poprawić jakość życia pacjentów i przywrócić im pełną sprawność.